زيرا « لا مستم النساء » فرموده است و بس . و « إنْ كنتم جنباً » هم با اين نص ، تنها جنابت جنسى را ويژه‌ى مردان با زنان مىداند ، و دست بالا اين‌كه جنابت با ساير روابط جنسى بدون ريزش منى مشكوك است « 1 » . و اين « لا مستم النساء » كه تنها وجوب غسل را در مورد عمل جنسى با زنان مقرر داشته اعم است از اين كه از جلو باشد ، و يا از عقب - گرچه از عقب حرام است - و روايات « إذا التَقَى الْخَتانانِ فَقَدْ وَجَبَ الغُسْلُ وَ الْمَهْرُ وَ الرَّجْمُ » « 2 » حصرآور نيستند كه جنابت در انحصار عمل جنسى از جلوى زن باشد ، و بالاخره « لامستم النساء » تمامى اعمال جنسى حلال و حرام از پيش يا پس را شامل است و هم هر عمل جنسى حرام مانند زنا - همبسترى در حال حيض ، نفاس ، يا در حال احرام و يا روزه ماه مبارك رمضان همه و همه مشمول لامستم النساء مىباشند . از اين‌جا پيداست كه عمل جنسى مرد با مرد يا با حيوان و يا عمل جنسى زن با زن اگر موجب بيرون آمدن منى نگردد موجب جنابت نيست « 3 » ، زيرا هرگز دليل شرعى قابل قبولى بر اين حكم نداريم ، و در نهايت جاى احتياط مستحب است ولى غسلش كافى از وضو نيست ، زيرا استحبابش هم ثابت نيست تا چه رسد به‌وجوبش . استحاضه مسأله‌ى 145 - خون استحاضه - بر خلاف خون حيض و نفاس زرد رنگ و سرد و بىفشار و بىسوزش است بنابراين تمامى خون‌هايى كه از مجراى تناسلى زن بدون

--> ( 1 ) - چنان‌كه محقق در كتاب معتبر تصريح و در كتاب نافع ترديد كرده ، و سيد مرتضى هم فتوا داده و ادعاى اجماع مركب بر آن كرده ، و تنها روايتى كه جنابت را در اين مورد ثابت كرده روايت كافى است از حضرت صادق عليه السلام از رسول گرامى كه « اگر كسى با پسرى عمل جنسى كرد روز قيامت به‌حالت جنابت محشور مىشود ، ولى اين روايت در عين وحدتش هم بر خلاف آيات مربوطه است ، و هم قابل توجيه به‌ريزش منى است ، بنابراين در اين صورت هم جنابت با غسل بر طرف مىشود ، روى اين اصل حالت جنابت در قيامت در اثر شدت حرمت اين عمل است ( 2 ) - و حديث « الرجل ياتى اهله من خلفها قال هو احد الماتين فيها الغسل » نيز اين شموليت را تاييد مىكند ( 3 ) - در نفى جنابت به‌وسيله عمل جنسى با حيوان به‌شرط عدم خروج منى - از شيعه شيخ طوسى و از تَسَتُّن ابوحنيفه موافقند